Luis Buñuel'in 1967 yapımı sürrealist başyapıtı Belle de Jour, toplumsal normlar, cinsellik ve bilinçaltı arzular arasındaki gerilimi ustalıkla ele alıyor. Catherine Deneuve'un unutulmaz performansıyla hayat verdiği Séverine, görünüşte mükemmel bir evliliği olan genç ve varlıklı bir kadındır. Ancak iç dünyasında, kocası Pierre'le (Jean Sorel) olan ilişkisinde bile açığa vuramadığı derin bir cinsel ketlenme ve gizli fantezilerle boğuşmaktadır. Bu içsel çatışma, onu Paris'in arka sokaklarındaki bir geneleve, gündüzleri çalışan 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) olmaya yönlendirir.

Film, Séverine'in bu ikili hayatına geçişini ve bu deneyimin onun kimliği, evliliği ve gerçeklik algısı üzerindeki yıkıcı ve dönüştürücü etkilerini anlatır. Buñuel, karakterin fantezileri ile gerçekliği iç içe geçirerek, izleyiciyi neyin gerçek neyin hayal olduğunu sorgulamaya iter. Catherine Deneuve'un soğuk ve mesafeli güzelliğinin altında yatan fırtınaları aktardığı performansı sinema tarihine geçmiştir. Michel Piccoli ve Geneviève Page gibi oyuncular da unutulmaz karakterlerle filmin zengin dokusuna katkıda bulunur.

Belle de Jour, yalnızca bir 'cinsel özgürleşme' hikayesi değil, aynı zamanda bir kadının içsel dünyasının karmaşık labirentlerine yapılan cesur bir yolculuktur. Buñuel'in eleştirel bakışı, burjuvazinin ikiyüzlülüğünü ve bastırılmış arzuların nasıl patlayıcı bir güce dönüşebileceğini gözler önüne serer. Görsel dili, sembolizmi ve belirsizliği sevenler için vazgeçilmez bir klasik olan bu film, izleyiciyi uzun süre etkisi altında bırakan, derinlikli ve provokatif sorular sorar. Cinsel kimlik, toplumsal roller ve özgürlük arayışı gibi evrensel temaları işleyen Belle de Jour, güncelliğini hiç yitirmemiş, cesur bir sinema şaheseridir.